Գիտնականները պարզել են, որ Երկրի մթնոլորտի մասնիկները կարող են ճանապարհորդել տիեզերքով և հասնել Լուսին․ այս բացահայտումը կարող է կարևոր նշանակություն ունենալ ապագա լուսնային հետազոտությունների և բազաների զարգացման համար։
Վերջին ուսումնասիրությունների համաձայն՝ ջրածնի, թթվածնի և ազոտի նման ատոմները դուրս են գալիս Երկրի վերին մթնոլորտից և ժամանակի ընթացքում նստում Լուսնի մակերևույթին։ Միլիարդավոր տարիների ընթացքում այս գործընթացը կարող էր նպաստել լուսնային հողում ցնդող տարրերի՝ այդ թվում ջրի բաղադրիչների, հետքային քանակների կուտակմանը։
Թեև այդ քանակները չափազանց փոքր են, գիտնականները նշում են, որ հայտնագործությունը նշանակալից է երկու տեսանկյունից։ Նախ, այն կարող է մատնանշել ապագա լուսնային բազաների համար պոտենցիալ լրացուցիչ ռեսուրսների գոյությունը։ Բացի այդ, Լուսնի հողը կարող է ծառայել որպես Երկրի մթնոլորտային էվոլյուցիայի յուրօրինակ «արխիվ»՝ հնարավորություն տալով ուսումնասիրել մոլորակի միջավայրի փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։
Հետազոտությունը ընդլայնում է գիտնականների պատկերացումները Երկիր–Լուսին փոխազդեցության մասին և կարող է օգտակար լինել ապագա առաքելությունների պլանավորման համար՝ ուղղված կայուն լուսնային բազաների ստեղծմանը։
